Πάτρα- Αγ. Ανδρέας, το νοσοκομείο στο στόχαστρο

H κατάσταση στο νοσοκομείο μας έχει φτάσει στο απροχώρητο....Σήμερα το σωματείο ζήτησε συνάντηση με το διοικητικό προσωπικό. Έχει δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα με τις εφημερίες των παρακλινικών στο Ρίο. Ο διοικητής έδωσε εντολή να φτιαχτεί από τον υπάλληλο ,υπεύθυνο της Γραμματείας μια λίστα με 20 ονόματα ,με ώρες και μέρες που θα πηγαίνουν στο Ρίο παρακλινικά -γραφ.κινησης. Όλοι οι συνάδελφοι παρέλαβαν με επιφύλαξη παντός νόμιμου δικαιώματος.
Όταν εκκενώθηκε το κτίριο και μεταφέρθηκαν οι τρεις μεγάλες κλινικές,παθ/κη, χειρ/κη, ορθ/κη έγιναν διαφορές διαπραγματεύσεις για τον τρόπο λειτουργίας των κλινικών στο Ρίο.
Το σωματείο με την πλήρη φαινομενικά, υποστήριξη όλων των φορέων απαιτούσε αυτονομία. Από την πρώτη στιγμή όλοι γνωρίζαν τελικά τι θα επακολουθούσε....όμως κανείς δεν παραδέχτηκε πλην ελαχίστων, την έλλειψη σχεδιασμού για τέτοιου είδους καταστάσεις, όταν οι πάντες γνώριζαν εδώ και πολλά χρόνια ότι το κτίριο δεν αντέχει σε μεγάλους σεισμούς.
Απαγορεύεται ακόμα η είσοδος στο κτίριο ......η Μ.Ε.Θ. μεταφέρθηκε στο Ρίο. Το προσωπικό του Άγιου Ανδρέα, ειναι εκεί ( νοσηλευτικό)και οι υπόλοιποι ..όπως-όπως. Το δορυφορικό τμήμα -πρώην στρατιωτικο-409 ,κτίριο κατασκευασμένο από τους γερμανούς την κατοχή.... στεγάζει αυτή την στιγμή σε άθλιες τριτοκοσμικές συνθήκες όλες τις υπόλοιπες κλινικές, τα μόνιμα ράντζα έχουν την τιμητική τους.. και ο διοικητής ένα γραφείο 150τ.μ.. μαζί με τους α.α. ειναι στριγμωμένοι οι κακόμοιροι......μας είπε και τεμπέληδες...στην συνάντηση τελικά....Υπάρχει τελικά καλά οργανωμένο σχέδιο αφανισμού του νοσοκομείου....

ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ

Κάθε φορά που βλέπω τον υπουργό να λέει πως τα πάντα λειτουργούν ρολο'ι' απορώ!!! αυτός ο άνθρωπος σε ποια Ελλάδα ζει; γιατί εγώ ζω εν τη υπουργεία του, σε κράτος απορίας...γενικότερης....και ρωτώ; αφού δεν υπάρχει τίποτα το οποίο η περιβόητη επιτροπή προμηθειών αφήνει Χωρίς έγκριση...γιατί υπάρχει το παράθυρο του επείγον;; Να σας πω λοιπόν τι γίνεται......
Ότι χρειάζεται το νοσοκομείο μας για να λειτουργήσει περνάει κόσκινο ψιλό...Πρέπει να λες εάν έχεις αγοράσει πάλι από αυτό το ειδος..π.χ. χλωριο..τι το θέλεις...ποτέ ήταν η τελευταία προμήθεια ...προβλεπόμενο χρονικό διάστημα χρήσης...και κόστος....Όλα αυτά πρέπει να γράφονται στο ενιαίο έντυπο του υπουργείου για πάσης φύσεως υλικά.....όμως ας πούμε ότι ειναι ανάγκη μεγάλη να αγοραστεί μελάνι για τις εκτυπώσεις των εξετάσεων του κοσμάκη...τότε ακολουθείτε η διαδικασία του επείγον ...και πολλά Ύλα περνούν άλλον δρόμο!!!! Παράλληλα, πραγματικά δεν υπάρχει κάτι το οποίο τελικός ΔΕΝ εγκρίνετε ,απλά καθυστερούν οι εγκρίσεις με τους ρυθμούς χελώνας του υπουργείου και έτσι πεθαίνουν άνθρωποι μέσα στα ασθενοφόρα ..ή και έξω από αυτά....τι σημασία έχει άραγε το που πεθαίνεις; Μετά λοιπόν από τον σεισμό και αφού είχε εκκενωθεί το κεντρικό κτίριο του ''Α.ΑΝΔΡΕΑ'' ,έστειλε το υπουργείο μια σειρά συμβάσεων για μηχανήματα πανάκριβα τα οποία ήταν να δοθούν σε τμήματα...τα οποία δεν λειτουργούσαν πια ..βλέπε Μ.Ε.Θ. απορούσαμε όλοι γιατί να γίνει αυτό;;; Δώσαμε και για φύλαξη όλο τον εξοπλισμό έναντι του γέλιου ποσού των κάποιων χιλιάδων ευρω....πάνω από 60.000 και εφόσον το νοσοκομείο θα λειτουργούσε ξανά , έγιναν οι απαραίτητοι ελαιοχρωματισμοί και λοιπά...τα οποία κόστισαν πάνω από 60.000 ευρω...και ....είδη πρώτης ανάγκης έχουμε να δούμε πάνω από έναν χρόνο!!!! Δεν θα αναφέρω τίποτε άλλο παρά μόνο το αυτονόητο!!!! με τα χρήματα που έφαγαν ...γιατί τα έφαγαν ..θα είχαμε καινούργιο νοσοκομείο....μα ποιος το χρειάζεται;; Κάτι τελευταίο...έτσι για να μην νομίζουν ορισμένοι ότι τρώμε κουτόχορτο.....σε έντυπο του σωματείου του Α.Ανδρεα ,καλούμαστε στις 8-11-2008 να εκλέξουμε εκπρόσωπους για το υπηρεσιακό συμβούλιο ....λένε σε αυτό το χαρτί πολλά ωραία!!!! Επισημαίνουν την ανάγκη της αναβάθμισης της διοίκησης!!!! και σε τοπική εφημερίδα στηρίζουν την υπάρχουσα με τίτλο....''Κατσώνη σ'αγαπαμε, μην φύγεις''......

Διοικητικός νοσ. Αγ. Ανδρέα

Ο αγώνας συνεχίζεται

Η κατάσταση στο χώρο της Υγείας όπως και σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής παραμένει στα ίδια ή και χειρότερα επίπεδα, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Είναι φανερό πλέον, και στον πιο παραδόπιστο, ότι η Κυβέρνηση, με τη βοήθεια της Ε.Ε. προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί, ρίχνοντας τα βάρη στην εργατική τάξη. Εν μέσω μιας οικονομικής που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους καπιταλιστές, τους τραπεζίτες και τις πολιτικές τους μαριονέτες, η στρατηγική που ακολουθείται είναι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις και κατάργηση των τελευταίων προνομίων και ελευθεριών των πολιτών.
Η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται καθημερινά και στα Δημόσια Νοσοκομεία σε όλη την επικράτεια. Την εικόνα αυτή μπορεί κανείς να την αντιληφθεί και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό από γάζες μέχρι ενδοαγγεικούς καθετήρες, οι κενές θέσεις σε ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό και οι πελατειακές σχέσεις πολλών μεγαλογιατρών, που είναι εκφραστές μιας αντιδεοντολογικής και αντιλαϊκής πολιτικής δίνουν πραγματικά το στίγμα της εγκατάλειψης, από το κράτος, της Δωρεάν και Δημόσιας Υγείας.
Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των εργαζομένων, και λαμβάνοντας πενιχρούς μισθούς, δουλεύοντας υπερωρίες σε πραγματικά άθλιες συνθήκες, προσπαθεί για την καλύτερη δυνατή βοήθεια και εξυπηρέτηση του κόσμου. Αυτό το δυναμικό, ιδιαίτερα το νέο, είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες. Ξεφεύγοντας από τον ατομοκεντρισμό και τα συντεχνιακά συμφέροντα από τη μία, και από την άλλη, εξουδετερώνοντας πολιτικά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρέπει και οφείλει να δώσει μια άλλη δυναμική στο κίνημα που φουντώνει. Έχουμε τέτοια πρόσφατα παραδείγματα με τις απεργίες και τις επισχέσεις εργασίας των ιατρών και τη σκληρή μάχη που δόθηκε για τη συλλογική σύμβαση εργασίας, όπως και τις κινητοποιήσεις των νοσηλευτών για καλύτερες συνθήκες εργασίας και προσλήψεις προσωπικού.
Η αναδίπλωση του κινήματος και η διεύρυνσή του είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούμε να συστρατεύσουμε πολύ και δυναμικό κόσμο από όλους τους κλάδους, καθώς ο αγώνας είναι κοινός. Αρχή είναι η Πανελλαδική Απεργία στις 2 Απρίλη. Δεν υποχωρούμε, ούτε συμβιβαζόμαστε.

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι η ελπίδα

“…won’t get fooled again” τραγουδούσαν οι WHO στα τέλη του ΄60, όταν οι κοινωνικές συνθήκες έδειχναν ότι κάτι (ή και όλα) θα αλλάξει προς το καλύτερο στη «δημοκρατική» Δύση. Τότε που οι φοιτητές και οι εργάτες ενωμένοι πίστεψαν σε μια διαφορετική , αληθινή σοσιαλιστική κοινωνία, χωρίς να δέχονται κοροϊδίες και υποσχέσεις . Για διάφορους λόγους και κυρίως με την υποχώρηση των ρεφορμιστικών «κομμουνιστικών» κομμάτων σε πιο «ρεαλιστικές» λύσεις, η ρήξη και η επανάσταση δεν προχώρησε.Μήπως τις ίδιες «ρεαλιστικές» προσεγγίσεις δεν ακούμε και σήμερα; Και εντάξει άντε να πεις ότι προφέρονται από τα κόμματα της αστικής τάξης που στηρίζουν τον καπιταλισμό, αλλά να ακούς για «προσγείωση στην πραγματικότητα» και «ρεαλισμό» από κόμματα που δήθεν υποστηρίζουν την εργατική τάξη και το όραμα του σοσιαλισμού, σε κάνει να οργίζεσαι.
Δεν πρέπει να κοροϊδευτούμε ξανά. Δεν πρέπει να την ξαναπατήσουμε. Την όποια κρίση δημιούργησε το σύστημα , να την πληρώσει το ίδιο το σύστημα, ο καπιταλισμός και οι υπηρέτες του απ’ όπου και να προέρχονται. Όχι άλλη επιβάρυνση στις ήδη σε πολύ δύσκολη θέση κοινωνικές ομάδες, όχι άλλες περικοπές, όχι άλλες απολύσεις. Πρέπει να επιμείνουμε και να παλέψουμε γι’ αυτό. Το δίκιο είναι με το μέρος μας. Είναι ευκαιρία ο καπιταλισμός να δεχτεί ένα ισχυρό ( και γιατί όχι μοιραίο) χτύπημα. Είναι ευκαιρία να εμπνεύσουμε σε όλο και περισσότερο κόσμο το όραμα μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Πάνω σε αυτό, η προσπάθεια που γίνεται τους τελευταίους μήνες για την συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου της ριζοσπαστικής και επαναστατικής αριστεράς, έχει τεράστια σημασία. Μακριά από σεχταρισμούς και με ειλικρινή διάλογο πάνω στις (μικρότερες ή μεγαλύτερες) διαφορές, πρέπει να προχωρήσουμε ώστε να διαδώσουμε τις αληθινές σοσιαλιστικές ιδέες σε κόσμο που έχει παρασυρθεί ίσως από τα λόγια και τις εξαγγελίες των ρεφορμιστών, καταλαβαίνει όμως ότι αυτά απέχουν πολύ από αυτά που πράττουν και που ουσιαστικά στηρίζουν τις αστικές κυβερνήσεις και τον καπιταλισμό.
Η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου θα βοηθήσει να προωθηθούν σε όλους τους χώρους, οι αληθινά επαναστατικές ιδέες, που ουσιαστικά είναι οι μόνες ρεαλιστικές για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής της συντριπτικής πλειοψηφίας παγκοσμίως, που εκμεταλλεύονται χρόνια προς χάριν κάποιας (ισχυρής βέβαια) μειοψηφίας.
Οι Μαρξιστικές ιδέες και όπως αυτές εφαρμόσθηκαν, έστω και για λίγα χρόνια , από τους Λένιν και Τρότσκι πρέπει να διαδοθούν ώστε να μπορούν να αντιπαρατεθούν τόσο στις απόψεις περί καπιταλιστικής ευημερίας όσο και στις άλλες, στις «αριστερές» , σ’ αυτές που ακούσθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο του «ΚΚΕ» και στα υμνολόγια στη γραφειοκρατία και το ρεφορμισμό Μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Επαγρύπνηση και συνεχής αγώνας μέχρι να πετύχουμε.

Πρωτοβουλία για τις απολύσεις

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της απασχόλησης, ενάντια στην απειλή των απολύσεων, μπαίνει σήμερα στην πρώτη γραμμή του εργατικού κινήματος. Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει ήδη λάβει τεράστιες διαστάσεις και επιδεινώνεται με ραγδαίους ρυθμούς στην Ελλάδα, χτυπώντας σκληρά τους εργαζόμενους.
Το δόγμα ΄΄σοσιαλισμό για τους πλούσιους και καπιταλισμό για τους φτωχούς΄΄ έχει ήδη μπει στην ατζέντα των κυβερνήσεων με την προκλητική συνδρομή των κρατών στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς- πάνω από 1 τρις $ στις ΗΠΑ και 28 δις ευρω στην Ελλάδα- σπέρνοντας τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας. Τα ίδια νεοφιλελεύθερα μηδενικά που εξυμνούσαν πριν λίγους μήνες την ΄΄ελεύθερη αγορά΄΄ και τις ιδιωτικοποιήσεις τρέχουν να ζητήσουν τη βοήθεια του κράτους με τεράστια οικονομικά πακέτα, για να καλύψουν τις κερδοσκοπικές τους φούσκες.
Αλλά η ΄΄συνταγή΄΄ φαίνεται ήδη να μη δουλεύει και τα ίδια τα οικονομικά επιτελεία μιλούν για χιονοστιβάδα απολύσεων. Σύμφωνα με την ΙΝΕ-ΓΣΕΕ με τη μηδενική ανάπτυξη στην Ελλάδα αναμένεται να προστεθούν 120.000 άνεργοι για το 2009. Ήδη η καθημερινή εμπειρία των εργαζόμενων είναι η εργοδοτική τρομοκρατία και η προσπάθεια να ξηλωθούν μια σειρά κατακτήσεις- το ωράριο, το 5μερο, οι υπερωρίες. Με πρωτοστάτη τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, επιχειρείται μια ολομέτωπη επίθεση με χιλιάδες απολύσεις, ενώ στις ΔΕΚΟ τις βαφτίζουν ΄΄εθελούσιες εξόδους.
Δίπλα όμως στις εικόνες της οικονομικής σφαγής στέκονται οι εικόνες της αντίστασης και της εξέγερσης. Μέσα στο Δεκέμβρη τα μάτια όλης της Ευρώπης ήταν στραμμένα στην Ελλάδα. Στον Λαναρά, στη Frigoglass, στον Άλφα, στο Ερρίκος Ντυνάν, στο γηροκομείο Αθηνών, στην Cosmote οι εργαζόμενοι παλεύουν ενάντια στις απολύσεις .Οι εργαζόμενοι στο χώρο της ψυχικής υγείας και της πρόνοιας αγωνίζονται ενάντια στις περικοπές και το κλείσιμο δομών . Πολλές από αυτές τις μάχες γίνονται χωρίς τη στήριξη της ΓΣΕΕ και των εργατικών κέντρων που αρνούνται τη στήριξη και τον συντονισμό αυτών των αγώνων.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία, συνδικαλιστές και απολυμένοι πήραμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ. Για να εξασφαλίσουμε ότι κανένας εργαζόμενος δεν θα μείνει μόνος του μπροστά στην απειλή της απόλυσης και κανένας άνεργος να διεκδικεί ατομικά . Για να ξαναζωντανέψουμε την ταξική αλληλεγγύη και να δυναμώσουμε τους αγώνες για μόνιμη και σταθερή δουλειά ενάντια στο part-time, τα προγράμματα stage, τις ενοικιάσεις και την ανασφάλιστη εργασία. Για να ενταθεί η πάλη για 35ωρο σταθερής εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών και μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες. Για να παρθούν μέτρα ενάντια στο δουλεμπόριο και την ελαστική εργασία, για κανονικές προσλήψεις των συμβασιούχων, για επέκταση της συνδικαλιστικής κάλυψης ανέργων και απολυμένων από τα συνδικάτα.
Παλεύουμε για-
Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων και εθελούσιων εξόδων
Άμεση μείωση του χρόνου εργασίας με τον ίδιο μισθό
Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των επιχειρήσεων που απολύουν ή κλείνουν, χωρίς αποζημίωση στους ιδιοκτήτες. Γνήσιος εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις. Τα λεφτά υπάρχουν, να τα πάρουν από τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, τους τραπεζίτες και το κεφάλαιο
Άμεση κρατικοποίηση των τραπεζών που είναι άλλωστε υπεύθυνες για την κρίση, χωρίς αποζημίωση
Μέτρα για την στήριξη των ανέργων- επίδομα ανεργίας στο ύψος του μισθού, πλήρη ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη και προσμέτρηση των χρόνων ανεργίας στα συντάξιμα χρόνια. Στηρίζουμε κάθε μορφή αγώνα που επιλέγουν οι εργαζόμενοι- τη στάση εργασίας, την απεργία, την κατάληψη καθώς και τον συντονισμό των σωματείων και επιτροπών αγώνα για αγωνιστικές κινητοποιήσεις
Καλούμε κάθε σωματείο και εργαζόμενο που μοιράζονται τις ίδιες διαθέσεις για σύγκρουση με τους καπιταλιστές και την κυβέρνησή τους να πλαισιώσουν την επιτροπή που είναι ανοικτή σε κάθε συνάδελφο και συνδικάτο.

­Μέχρι τώρα τα σωματεία που στηρίζουν την επιτροπή
Σωματείο εργαζόμενων Ενωμένη Κλωστουφαντουργία (ΛΑΝΑΡΑΣ) Οινόφυτα, Σωματείο εργαζομένων ΑΛΤΕΚ Τέλεκομ, Απολυμένοι της ΔΙΕΚΑΤ, Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΕΡΤ (ΠΣΥΠ-ΕΡΤ), Σύλλογος εργαζομένων στον Επικοινωνία 940, Σωματείο εργαζομένων ΙΝΤΡΑΚΟΜ, ΣΕΙΙΝΑΠ (Σύλλογος Εμμισθων Ιατρών Νοσηλευτηρίων Αθήνα Πειραιά Πενταμελής Επιτροπή Ιατρών Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσ/νίκης, Σωματείο Εργαζομένων στα Καταστήματα Τύπου του Αεροδρομίου Αθηνών, Τμήμα ΕΜΔΥΔΑΣ Υπουργείου Ανάπτυξης, Σύλλογος Τεχνικών Εργαζομένων Πλατώ ΝΕΤ (ΣΤΕΠ-ΝΕΤ), Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων Αθλητικών Σωματείων, Σύλλογος εργαζόμενων Δήμου Ν. Ηρακλείου, Σωματείο Εργαζομένων στην Ενέργεια ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (ΣΕΕΝ-ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ), Σωματείο FORTHNET, Γ.ΕΛΜΕ Αθήνας

Για τους επισκέπτες υγείας

Οι επισκέπτες υγείας ως ειδικότητα «βάσει των εξειδικευμένων γνώσεων τους ασχολούνται είτε αυτοδύναμα είτε σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες στον τομέα της υγείας με το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή όλων των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και περίθαλψης με επικέντρωση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την αποκατάσταση, με έμφαση την παροχή υπηρεσιών στο σπίτι, στο χώρο εργασίας και στη κοινότητα. Ασκούν έργο αγωγής υγείας, συμβουλευτικής υγείας και εν γένει φροντίδα υγείας» (ΦΕΚ:159/14-06-1989).
Ωστόσο σε Πανελλαδικό επίπεδο, στους περισσότερους φορείς υγείας και ιδιαίτερα στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, οι Επισκέπτες Υγείας εξαναγκάζονται από τις διοικήσεις των φορέων, να εργαστούν ως Νοσηλευτές, λόγω της έλλειψης Νοσηλευτικού Προσωπικού.
Η χρησιμοποίηση των εργαζομένων αυτών βέβαια ως Νοσηλευτές είναι παράτυπη, καθώς ούτε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Νοσηλευτή έχουν, ούτε σε Οργανικές θέσεις Νοσηλευτών είναι διορισμένοι. Οι ΤΕ Επισκέπτες υγείας, διορισμένοι σε αντίστοιχη με την ειδικότητά τους οργανική θέση, δεν έχουν καμιά δικαιοδοσία άσκησης της Νοσηλευτικής και βάσει Επαγγελματικών δικαιωμάτων και βάσει του Νόμου 1397/83, όπου αναφέρει πως «οι Επισκέπτες Υγείας που υπηρετούν στα Νοσοκομεία πρέπει να απασχολούνται σε θέματα που αφορούν στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, την πρόληψη και τη διαφώτιση και ενημέρωση του πληθυσμού και όχι σε νοσηλευτικά καθήκοντα». Επίσης βάσει του άρθρου 31 του Νόμου 3252 /2004 της ΕΝΕ, όπου αναφέρεται πως: «Όποιος ασκεί νοσηλευτική χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Νοσηλευτή, διώκεται ποινικά βάση του άρθρου 458 του Ποινικού Κώδικα».
Ωστόσο οι περισσότερες διοικήσεις των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας δεν θορυβούνται και βέβαια δεν λαμβάνουν υπόψη τους παραπάνω νόμους. Με τον τρόπο αυτό θέτουν σε κίνδυνο ζωές ασθενών, αφού ένας επισκέπτης υγείας δεν εξουσιοδοτείται, ούτε από το πτυχίο, ούτε από την άδεια ασκήσεως επαγγέλματός του αλλά ούτε και από τις γνώσεις του, να ασκεί Νοσηλευτική.
Οδηγούν σε επαγγελματική εξουθένωση και υποβάθμιση μία ολόκληρη ειδικότητα, αυτή των Επισκεπτών Υγείας, που έχουν σπουδαίο ρόλο στο τομέα της Υγείας: αυτόν της Πρόληψης και την Αποκατάστασης και από την έλλειψη των οποίων πάσχει σήμερα το Σύστημα Υγείας στην Ελλάδα.
Αντί λοιπόν να χρησιμοποιήσουν την ειδικότητα αυτή στους τομείς δράσης της με σκοπό την ανάπτυξη της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, τους «χρησιμοποιούν» ως Νοσηλευτές με τη Δικαιολογία της έλλειψης Νοσηλευτικού προσωπικού.
Από πότε μπορεί κάποιος να βαπτίζεται Νοσηλευτής από τη μία στιγμή στην άλλη; Και από πότε καταπατούν τα επαγγελματικά δικαιώματα μιας ολόκληρης ειδικότητας με τέτοιο τρόπο, χωρίς κανείς να λογοδοτεί πουθενά.
Η διαφύλαξη της Υγείας του ασθενούς, επιτυγχάνεται με τη συνεργασία όλων των ειδικοτήτων, στο τομέα που η κάθε ειδικότητα μπορεί. Ο ρόλος του Επισκέπτη Υγείας είναι συναφής αλλά διαφορετικός από αυτό του Νοσηλευτή και αυτό θέλουμε να διαφυλάξουμε όλοι ως υπεύθυνοι και ευσυνείδητοι Επαγγελματίες Υγείας.
Εργαζόμενη επισκέπτρια Υγείας

Ενάντια στη μαύρη εργασία

Με τους νόμους 2527/97 και 2190/94 «καθιερώθηκαν» τα συνεργεία στο δημόσιο με πρόσχημα την εξοικονόμηση πόρων και την αποτελεσματικότητα. Ήταν αποτέλεσμα της πίεσης για απελευθέρωση της αγοράς, που θεωρούμενη πιο αποτελεσματική, πήρε δώρο ένα μεγάλο φιλέτο από το δημόσιο, που προσπαθούσαν από τότε να μειώσουν. Γιατί το δημόσιο στις αρχές του ’80 ήταν η εγγύηση της ασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (έλεγχοι, ακόμα και με παρεμβάσεις στην αγορά με «κοινωνικοποιήσεις». Σήμερα βλέπουμε ότι οι επιθέσεις του παρελθόντος στρώνουν το δρόμο για τις σημερινές: Έλεγχος δημοσίου μηδενικός, ιδιωτικοποίηση αφήνει κέρδος σε κάποιους και έλλειψη υπηρεσιών (στην υγεία π.χ.) για άλλους (η ποιότητα-ISO- είναι περασμένης εποχής και μόνο για το δημόσιο και μεγάλους πελάτες, δεν εξετάζει τις εργασιακές σχέσεις και πιέζει μόνο για αποτελεσματική ηγεσία, όταν στο δημόσιο η ηγεσία είναι οι «κουμπάροι»). Στα εργατικά δικαιώματα η υποχώρηση είναι μεγάλη, αφού τα πάντα έχουν αφεθεί χωρίς έλεγχο και η κατακράτηση μισθών και οι αυθαιρεσίες σε ωράρια και ασφάλιση νομιμοποιημένες από το δίκαιο του ισχυρότερου αφεντικού, όσο εμείς δεν κινητοποιούμαστε…
Στο ΑΤΤΙΚΟ νοσοκομείο, που είναι καινούργιο, δεν προβλέφτηκαν από την αρχή προσλήψεις προσωπικού για καθαριότητα, σίτιση και φύλαξη, με αποτέλεσμα να δοθούν όλα αυτά σε υπεργολάβους. Όμως λόγω του ότι είμαστε και «πανεπιστημιακό νοσοκομείο» αυξήθηκαν και από το Πανεπιστήμιο οι συνάδελφοι, που προσλήφθηκαν δήθεν για ερευνητικό έργο με συμβάσεις έργου αλλά καλύπτουν τις ελλείψεις που προκαλεί η πολιτική «για κάθε 2 που φεύγουν στη σύνταξη προσλαμβάνεται 1».Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι δουλεύουν σε χειρότερες συνθήκες, αφού ο έλεγχος της πληρωμής τους δεν γίνεται ανεξάρτητα (απλά υπογράφουν χαρτιά), η πληρωμή καθυστερεί σχεδόν πάντα και το ωράριο παραβιάζεται, ιδιαίτερα για τους (υποχρεωτικά) ελεύθερους επαγγελματίες (μπλοκάκηδες με ΤΕΒΕ)..
Στις συνελεύσεις του σωματείου μας, που οργανώθηκαν στη διάρκεια των κινητοποιήσεών μας από το περασμένο καλοκαίρι, αποφασίστηκε ότι θέλουμε να ξαναενεργοποιήσουμε τα παλιά αιτήματα της ΑΔΕΔΥ και της ΠΟΕΔΗΝ για μόνιμους υπαλλήλους και όχι συνεργεία, όπως και την εγγραφή προσωπικού που δουλεύει μαζί μας καθημερινά, όπως οι καθαρίστριες, στο σωματείο μας. Αυτό πρέπει να πιέσει, μαζί με άλλα σωματεία, την Ομοσπονδία για αντίστοιχες αποφάσεις και αγώνα για προσλήψεις (με δύναμη και αποφασιστικότητα, ώστε να μην έχουμε απολύσεις αλλά μόνο νίκες σε αυτή τη μάχη), όπως ήδη συνεχίζουμε (από αρχές Απρίλη πάμε για Συνέλευση με αιτήματα προσλήψεις αλλά και συγχώνευση κλινικών, αφού δεν φτάνει το προσωπικό).
διοικητικός νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ-
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2/4

Στο γενικό συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ στις 4/3 αναγνωρίστηκε κατά πλειοψηφία το νομοθέτημα Αβραμόπουλου ως κλαδική σύμβαση των νοσοκομειακών γιατρών. Μετά από ένα τρίμηνο παζαριών με το υπουργείο, σφαξίματος της σύμβασης της 1/12/08 και δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων των γιατρών σε όλη τη χώρα, το προεδρείο ΔΗΚΝΙ-ΠΑΣΚ με την ‘ανέλπιστη’ συναίνεση της ΑΕΓ(ΣΥΝ) Αθήνας επιχείρησε να βάλει τέλος στην ανταρσία στα νοσοκομεία, αποδεχόμενο την τελική πρόταση ως συλλογική σύμβαση. Παρά τις δυναμικές παρεμβάσεις εκπροσώπων τοπικών ενώσεων και των παρατάξεων ΝΥΣΤΕΡΙ και ΑΡΣΙ για την απόρριψη του εκτρώματος και τη συνέχιση της σύγκρουσης με το υπουργείο, υπερψηφίστηκε το πλαίσιο της ΑΕΓ Αθήνας που κατέθεσε συνδικαλιστής του ΣΥΝ από τον Ευαγγελισμό και στηρίχτηκε με ανακούφιση από Τσούκαλο-Λαοπόδη.

Το τροποποιημένο νομοθέτημα ‘έκανε γαργάρα’ τις 2500 προσλήψεις για το 2010, αφήνει σε εκκρεμότητα την πληρωμή των εφημεριών για συναδέλφους που υπερβαίνουν το πλαφόν του αρεοπαγίτη και καταργεί τη δημοκρατική και επιστημονική εξέλιξη, καθιερώνοντας 4 βαθμίδες ειδικών, με ισόβιους συντονιστές διευθυντές διορισμένους από τη διοίκηση και το κράτος.

Παράλληλα με το παράθυρο του 20% των προσλήψεων, γαλάζια στελέχη του ιδιωτικού τομέα (καμάρι του Αβραμόπουλου) θα μπορούν να μεταπηδήσουν στη διεύθυνση κλινικών του ΕΣΥ, κάτω από την αυστηρή εποπτεία του κράτους στα συμβούλια κρίσης και τα συμβούλια προσλήψεων. Οι αρχικές αυξήσεις πετσοκόφτηκαν, ενώ δεν καθιερώθηκε το αφορολόγητο για των άνω των 4 και 6 εφημεριών για ειδικούς και ειδικευόμενους αντίστοιχα. Αντίστοιχα οι προσλήψεις 5500 νοσηλευτών παραπέμφθηκαν στους καλένδες της 3ετίας.

Είναι προφανές πως ό,τι θετικό κατοχυρώθηκε στο νόμο προέκυψε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, που συγκρότησαν ένα νέο κίνημα για δημόσια και δωρεάν υγεία, κόντρα στις επιθέσεις και της περικοπές της κυβέρνησης. Και θα χρειαστεί να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο για να διασφαλίσουμε τις αυξήσεις, τις άμεσες προσλήψεις στα νοσοκομεία και τα Κ.Υ και να αποτρέψουμε τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της υγείας, συντονισμένοι με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο ΕΣΥ.

Σε αυτό πνεύμα το ΝΥΣΤΕΡΙ απέρριψε το νόμο Αβραμόπουλου, πρότεινε συνέχεια των κινητοποιήσεων και συμμετοχή στην απεργία στις 2/4 της ΓΣΕΕ, κατεβάζοντας κοινό πλαίσιο με την ΑΡΣΙ.

Για ακόμη μια φορά φανερά προβληματική αποδείχτηκε η στάση της κοινοβουλευτικής αριστεράς. Η ΑΕΓ(ΣΥΝ) ακόμη και την τελική στιγμή αναγνώριζε "θετικά και αρνητικά" στο νόμο, ενώ στις κρίσιμες καμπές των κινητοποιήσεων στάθηκε στα δεξιά του κόσμου και πίσω από τις διαθέσεις του – κλείσιμο των κινητοποιήσεων το Νοέμβρη, υποχώρηση από τις αποφάσεις του συνεδρίου, κόντρα στις προτάσεις για κλιμάκωση με απεργίες διαρκείας ( βλ. ΕΝΙΘ), ενώ η "ρεαλιστική" πτέρυγα έτρεξε να δώσει σωσίβιο στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και το υπουργείο.

Από την άλλη η ΔΗΠΑΚ(ΚΚΕ), μακριά από το κίνημα και τις κινητοποιήσεις, επέμεινε στη γραμμή "εμείς σας τα λέγαμε" και "αγώνας γίνεται μόνο με το πλαίσιό μας", κηρύττοντας την παθητικότητα, την ηττοπάθεια των αγώνων, πρακτικές που μόνο βοήθεια προσφέρουν στη στριμωγμένη κυβέρνηση του Καραμανλή.

Το επόμενο διάστημα οι μάχες είναι κρίσιμες μπροστά στην κρίση του καπιταλισμού και τις αντεργατικές επιθέσεις. Την ίδια ώρα που ο Καραμανλής καλύπτει τις "μαύρες τρύπες" των τραπεζών και των κερδοσκόπων της αγοράς με πακέτα δις ευρώ, προετοιμάζει απολύσεις και κλεισίματα, περικοπές δαπανών και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, το κίνημα των νοσοκομειακών Γιατρών απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι έχουμε ένα άλλο σχέδιο- διεκδικούμε τον πλούτο από τις σπατάλες των καπιταλιστών και των εξοπλισμών για τις δικές μας ανάγκες εδώ και τώρα. Είναι μάχες που ήδη έχουν ξεκινήσει και χρειάζεται να τις οργανώσουμε και να τις κλιμακώσουμε. Για αυτό μια νέα αντικαπιταλιστική αριστερά είναι αναγκαία όσο ποτέ και στο χώρο της υγείας, κόντρα στους κοινοβουλευτικούς συμβιβασμούς και την ηττοπάθεια. Καιρός να τη δυναμώσουμε.