Ο αγώνας συνεχίζεται

Η κατάσταση στο χώρο της Υγείας όπως και σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής παραμένει στα ίδια ή και χειρότερα επίπεδα, σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Είναι φανερό πλέον, και στον πιο παραδόπιστο, ότι η Κυβέρνηση, με τη βοήθεια της Ε.Ε. προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί, ρίχνοντας τα βάρη στην εργατική τάξη. Εν μέσω μιας οικονομικής που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους καπιταλιστές, τους τραπεζίτες και τις πολιτικές τους μαριονέτες, η στρατηγική που ακολουθείται είναι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις και κατάργηση των τελευταίων προνομίων και ελευθεριών των πολιτών.
Η κατάσταση αυτή αντικατοπτρίζεται καθημερινά και στα Δημόσια Νοσοκομεία σε όλη την επικράτεια. Την εικόνα αυτή μπορεί κανείς να την αντιληφθεί και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Οι μεγάλες ελλείψεις σε ιατροφαρμακευτικό υλικό από γάζες μέχρι ενδοαγγεικούς καθετήρες, οι κενές θέσεις σε ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό και οι πελατειακές σχέσεις πολλών μεγαλογιατρών, που είναι εκφραστές μιας αντιδεοντολογικής και αντιλαϊκής πολιτικής δίνουν πραγματικά το στίγμα της εγκατάλειψης, από το κράτος, της Δωρεάν και Δημόσιας Υγείας.
Παρόλα αυτά, η πλειοψηφία των εργαζομένων, και λαμβάνοντας πενιχρούς μισθούς, δουλεύοντας υπερωρίες σε πραγματικά άθλιες συνθήκες, προσπαθεί για την καλύτερη δυνατή βοήθεια και εξυπηρέτηση του κόσμου. Αυτό το δυναμικό, ιδιαίτερα το νέο, είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες. Ξεφεύγοντας από τον ατομοκεντρισμό και τα συντεχνιακά συμφέροντα από τη μία, και από την άλλη, εξουδετερώνοντας πολιτικά τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, πρέπει και οφείλει να δώσει μια άλλη δυναμική στο κίνημα που φουντώνει. Έχουμε τέτοια πρόσφατα παραδείγματα με τις απεργίες και τις επισχέσεις εργασίας των ιατρών και τη σκληρή μάχη που δόθηκε για τη συλλογική σύμβαση εργασίας, όπως και τις κινητοποιήσεις των νοσηλευτών για καλύτερες συνθήκες εργασίας και προσλήψεις προσωπικού.
Η αναδίπλωση του κινήματος και η διεύρυνσή του είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούμε να συστρατεύσουμε πολύ και δυναμικό κόσμο από όλους τους κλάδους, καθώς ο αγώνας είναι κοινός. Αρχή είναι η Πανελλαδική Απεργία στις 2 Απρίλη. Δεν υποχωρούμε, ούτε συμβιβαζόμαστε.

Η Αντικαπιταλιστική Αριστερά είναι η ελπίδα

“…won’t get fooled again” τραγουδούσαν οι WHO στα τέλη του ΄60, όταν οι κοινωνικές συνθήκες έδειχναν ότι κάτι (ή και όλα) θα αλλάξει προς το καλύτερο στη «δημοκρατική» Δύση. Τότε που οι φοιτητές και οι εργάτες ενωμένοι πίστεψαν σε μια διαφορετική , αληθινή σοσιαλιστική κοινωνία, χωρίς να δέχονται κοροϊδίες και υποσχέσεις . Για διάφορους λόγους και κυρίως με την υποχώρηση των ρεφορμιστικών «κομμουνιστικών» κομμάτων σε πιο «ρεαλιστικές» λύσεις, η ρήξη και η επανάσταση δεν προχώρησε.Μήπως τις ίδιες «ρεαλιστικές» προσεγγίσεις δεν ακούμε και σήμερα; Και εντάξει άντε να πεις ότι προφέρονται από τα κόμματα της αστικής τάξης που στηρίζουν τον καπιταλισμό, αλλά να ακούς για «προσγείωση στην πραγματικότητα» και «ρεαλισμό» από κόμματα που δήθεν υποστηρίζουν την εργατική τάξη και το όραμα του σοσιαλισμού, σε κάνει να οργίζεσαι.
Δεν πρέπει να κοροϊδευτούμε ξανά. Δεν πρέπει να την ξαναπατήσουμε. Την όποια κρίση δημιούργησε το σύστημα , να την πληρώσει το ίδιο το σύστημα, ο καπιταλισμός και οι υπηρέτες του απ’ όπου και να προέρχονται. Όχι άλλη επιβάρυνση στις ήδη σε πολύ δύσκολη θέση κοινωνικές ομάδες, όχι άλλες περικοπές, όχι άλλες απολύσεις. Πρέπει να επιμείνουμε και να παλέψουμε γι’ αυτό. Το δίκιο είναι με το μέρος μας. Είναι ευκαιρία ο καπιταλισμός να δεχτεί ένα ισχυρό ( και γιατί όχι μοιραίο) χτύπημα. Είναι ευκαιρία να εμπνεύσουμε σε όλο και περισσότερο κόσμο το όραμα μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Πάνω σε αυτό, η προσπάθεια που γίνεται τους τελευταίους μήνες για την συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου της ριζοσπαστικής και επαναστατικής αριστεράς, έχει τεράστια σημασία. Μακριά από σεχταρισμούς και με ειλικρινή διάλογο πάνω στις (μικρότερες ή μεγαλύτερες) διαφορές, πρέπει να προχωρήσουμε ώστε να διαδώσουμε τις αληθινές σοσιαλιστικές ιδέες σε κόσμο που έχει παρασυρθεί ίσως από τα λόγια και τις εξαγγελίες των ρεφορμιστών, καταλαβαίνει όμως ότι αυτά απέχουν πολύ από αυτά που πράττουν και που ουσιαστικά στηρίζουν τις αστικές κυβερνήσεις και τον καπιταλισμό.
Η συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου θα βοηθήσει να προωθηθούν σε όλους τους χώρους, οι αληθινά επαναστατικές ιδέες, που ουσιαστικά είναι οι μόνες ρεαλιστικές για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής της συντριπτικής πλειοψηφίας παγκοσμίως, που εκμεταλλεύονται χρόνια προς χάριν κάποιας (ισχυρής βέβαια) μειοψηφίας.
Οι Μαρξιστικές ιδέες και όπως αυτές εφαρμόσθηκαν, έστω και για λίγα χρόνια , από τους Λένιν και Τρότσκι πρέπει να διαδοθούν ώστε να μπορούν να αντιπαρατεθούν τόσο στις απόψεις περί καπιταλιστικής ευημερίας όσο και στις άλλες, στις «αριστερές» , σ’ αυτές που ακούσθηκαν στο πρόσφατο συνέδριο του «ΚΚΕ» και στα υμνολόγια στη γραφειοκρατία και το ρεφορμισμό Μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Επαγρύπνηση και συνεχής αγώνας μέχρι να πετύχουμε.

Πρωτοβουλία για τις απολύσεις

Ο αγώνας για την υπεράσπιση της απασχόλησης, ενάντια στην απειλή των απολύσεων, μπαίνει σήμερα στην πρώτη γραμμή του εργατικού κινήματος. Η παγκόσμια οικονομική κρίση έχει ήδη λάβει τεράστιες διαστάσεις και επιδεινώνεται με ραγδαίους ρυθμούς στην Ελλάδα, χτυπώντας σκληρά τους εργαζόμενους.
Το δόγμα ΄΄σοσιαλισμό για τους πλούσιους και καπιταλισμό για τους φτωχούς΄΄ έχει ήδη μπει στην ατζέντα των κυβερνήσεων με την προκλητική συνδρομή των κρατών στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς- πάνω από 1 τρις $ στις ΗΠΑ και 28 δις ευρω στην Ελλάδα- σπέρνοντας τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας. Τα ίδια νεοφιλελεύθερα μηδενικά που εξυμνούσαν πριν λίγους μήνες την ΄΄ελεύθερη αγορά΄΄ και τις ιδιωτικοποιήσεις τρέχουν να ζητήσουν τη βοήθεια του κράτους με τεράστια οικονομικά πακέτα, για να καλύψουν τις κερδοσκοπικές τους φούσκες.
Αλλά η ΄΄συνταγή΄΄ φαίνεται ήδη να μη δουλεύει και τα ίδια τα οικονομικά επιτελεία μιλούν για χιονοστιβάδα απολύσεων. Σύμφωνα με την ΙΝΕ-ΓΣΕΕ με τη μηδενική ανάπτυξη στην Ελλάδα αναμένεται να προστεθούν 120.000 άνεργοι για το 2009. Ήδη η καθημερινή εμπειρία των εργαζόμενων είναι η εργοδοτική τρομοκρατία και η προσπάθεια να ξηλωθούν μια σειρά κατακτήσεις- το ωράριο, το 5μερο, οι υπερωρίες. Με πρωτοστάτη τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, επιχειρείται μια ολομέτωπη επίθεση με χιλιάδες απολύσεις, ενώ στις ΔΕΚΟ τις βαφτίζουν ΄΄εθελούσιες εξόδους.
Δίπλα όμως στις εικόνες της οικονομικής σφαγής στέκονται οι εικόνες της αντίστασης και της εξέγερσης. Μέσα στο Δεκέμβρη τα μάτια όλης της Ευρώπης ήταν στραμμένα στην Ελλάδα. Στον Λαναρά, στη Frigoglass, στον Άλφα, στο Ερρίκος Ντυνάν, στο γηροκομείο Αθηνών, στην Cosmote οι εργαζόμενοι παλεύουν ενάντια στις απολύσεις .Οι εργαζόμενοι στο χώρο της ψυχικής υγείας και της πρόνοιας αγωνίζονται ενάντια στις περικοπές και το κλείσιμο δομών . Πολλές από αυτές τις μάχες γίνονται χωρίς τη στήριξη της ΓΣΕΕ και των εργατικών κέντρων που αρνούνται τη στήριξη και τον συντονισμό αυτών των αγώνων.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μια σειρά πρωτοβάθμια σωματεία, συνδικαλιστές και απολυμένοι πήραμε την πρωτοβουλία να συγκροτήσουμε ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΤΑ ΚΛΕΙΣΙΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ. Για να εξασφαλίσουμε ότι κανένας εργαζόμενος δεν θα μείνει μόνος του μπροστά στην απειλή της απόλυσης και κανένας άνεργος να διεκδικεί ατομικά . Για να ξαναζωντανέψουμε την ταξική αλληλεγγύη και να δυναμώσουμε τους αγώνες για μόνιμη και σταθερή δουλειά ενάντια στο part-time, τα προγράμματα stage, τις ενοικιάσεις και την ανασφάλιστη εργασία. Για να ενταθεί η πάλη για 35ωρο σταθερής εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών και μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες υπηρεσίες. Για να παρθούν μέτρα ενάντια στο δουλεμπόριο και την ελαστική εργασία, για κανονικές προσλήψεις των συμβασιούχων, για επέκταση της συνδικαλιστικής κάλυψης ανέργων και απολυμένων από τα συνδικάτα.
Παλεύουμε για-
Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων και εθελούσιων εξόδων
Άμεση μείωση του χρόνου εργασίας με τον ίδιο μισθό
Κρατικοποίηση χωρίς αποζημίωση των επιχειρήσεων που απολύουν ή κλείνουν, χωρίς αποζημίωση στους ιδιοκτήτες. Γνήσιος εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις. Τα λεφτά υπάρχουν, να τα πάρουν από τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα, τους τραπεζίτες και το κεφάλαιο
Άμεση κρατικοποίηση των τραπεζών που είναι άλλωστε υπεύθυνες για την κρίση, χωρίς αποζημίωση
Μέτρα για την στήριξη των ανέργων- επίδομα ανεργίας στο ύψος του μισθού, πλήρη ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη και προσμέτρηση των χρόνων ανεργίας στα συντάξιμα χρόνια. Στηρίζουμε κάθε μορφή αγώνα που επιλέγουν οι εργαζόμενοι- τη στάση εργασίας, την απεργία, την κατάληψη καθώς και τον συντονισμό των σωματείων και επιτροπών αγώνα για αγωνιστικές κινητοποιήσεις
Καλούμε κάθε σωματείο και εργαζόμενο που μοιράζονται τις ίδιες διαθέσεις για σύγκρουση με τους καπιταλιστές και την κυβέρνησή τους να πλαισιώσουν την επιτροπή που είναι ανοικτή σε κάθε συνάδελφο και συνδικάτο.

­Μέχρι τώρα τα σωματεία που στηρίζουν την επιτροπή
Σωματείο εργαζόμενων Ενωμένη Κλωστουφαντουργία (ΛΑΝΑΡΑΣ) Οινόφυτα, Σωματείο εργαζομένων ΑΛΤΕΚ Τέλεκομ, Απολυμένοι της ΔΙΕΚΑΤ, Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων ΕΡΤ (ΠΣΥΠ-ΕΡΤ), Σύλλογος εργαζομένων στον Επικοινωνία 940, Σωματείο εργαζομένων ΙΝΤΡΑΚΟΜ, ΣΕΙΙΝΑΠ (Σύλλογος Εμμισθων Ιατρών Νοσηλευτηρίων Αθήνα Πειραιά Πενταμελής Επιτροπή Ιατρών Ιπποκράτειου Νοσοκομείου Θεσ/νίκης, Σωματείο Εργαζομένων στα Καταστήματα Τύπου του Αεροδρομίου Αθηνών, Τμήμα ΕΜΔΥΔΑΣ Υπουργείου Ανάπτυξης, Σύλλογος Τεχνικών Εργαζομένων Πλατώ ΝΕΤ (ΣΤΕΠ-ΝΕΤ), Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων Αθλητικών Σωματείων, Σύλλογος εργαζόμενων Δήμου Ν. Ηρακλείου, Σωματείο Εργαζομένων στην Ενέργεια ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ (ΣΕΕΝ-ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ), Σωματείο FORTHNET, Γ.ΕΛΜΕ Αθήνας

Για τους επισκέπτες υγείας

Οι επισκέπτες υγείας ως ειδικότητα «βάσει των εξειδικευμένων γνώσεων τους ασχολούνται είτε αυτοδύναμα είτε σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες στον τομέα της υγείας με το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την εφαρμογή όλων των υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και περίθαλψης με επικέντρωση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και την αποκατάσταση, με έμφαση την παροχή υπηρεσιών στο σπίτι, στο χώρο εργασίας και στη κοινότητα. Ασκούν έργο αγωγής υγείας, συμβουλευτικής υγείας και εν γένει φροντίδα υγείας» (ΦΕΚ:159/14-06-1989).
Ωστόσο σε Πανελλαδικό επίπεδο, στους περισσότερους φορείς υγείας και ιδιαίτερα στα Νοσοκομεία και στα Κέντρα Υγείας, οι Επισκέπτες Υγείας εξαναγκάζονται από τις διοικήσεις των φορέων, να εργαστούν ως Νοσηλευτές, λόγω της έλλειψης Νοσηλευτικού Προσωπικού.
Η χρησιμοποίηση των εργαζομένων αυτών βέβαια ως Νοσηλευτές είναι παράτυπη, καθώς ούτε άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Νοσηλευτή έχουν, ούτε σε Οργανικές θέσεις Νοσηλευτών είναι διορισμένοι. Οι ΤΕ Επισκέπτες υγείας, διορισμένοι σε αντίστοιχη με την ειδικότητά τους οργανική θέση, δεν έχουν καμιά δικαιοδοσία άσκησης της Νοσηλευτικής και βάσει Επαγγελματικών δικαιωμάτων και βάσει του Νόμου 1397/83, όπου αναφέρει πως «οι Επισκέπτες Υγείας που υπηρετούν στα Νοσοκομεία πρέπει να απασχολούνται σε θέματα που αφορούν στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, την πρόληψη και τη διαφώτιση και ενημέρωση του πληθυσμού και όχι σε νοσηλευτικά καθήκοντα». Επίσης βάσει του άρθρου 31 του Νόμου 3252 /2004 της ΕΝΕ, όπου αναφέρεται πως: «Όποιος ασκεί νοσηλευτική χωρίς άδεια ασκήσεως επαγγέλματος Νοσηλευτή, διώκεται ποινικά βάση του άρθρου 458 του Ποινικού Κώδικα».
Ωστόσο οι περισσότερες διοικήσεις των Νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας δεν θορυβούνται και βέβαια δεν λαμβάνουν υπόψη τους παραπάνω νόμους. Με τον τρόπο αυτό θέτουν σε κίνδυνο ζωές ασθενών, αφού ένας επισκέπτης υγείας δεν εξουσιοδοτείται, ούτε από το πτυχίο, ούτε από την άδεια ασκήσεως επαγγέλματός του αλλά ούτε και από τις γνώσεις του, να ασκεί Νοσηλευτική.
Οδηγούν σε επαγγελματική εξουθένωση και υποβάθμιση μία ολόκληρη ειδικότητα, αυτή των Επισκεπτών Υγείας, που έχουν σπουδαίο ρόλο στο τομέα της Υγείας: αυτόν της Πρόληψης και την Αποκατάστασης και από την έλλειψη των οποίων πάσχει σήμερα το Σύστημα Υγείας στην Ελλάδα.
Αντί λοιπόν να χρησιμοποιήσουν την ειδικότητα αυτή στους τομείς δράσης της με σκοπό την ανάπτυξη της πρόληψης και της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, τους «χρησιμοποιούν» ως Νοσηλευτές με τη Δικαιολογία της έλλειψης Νοσηλευτικού προσωπικού.
Από πότε μπορεί κάποιος να βαπτίζεται Νοσηλευτής από τη μία στιγμή στην άλλη; Και από πότε καταπατούν τα επαγγελματικά δικαιώματα μιας ολόκληρης ειδικότητας με τέτοιο τρόπο, χωρίς κανείς να λογοδοτεί πουθενά.
Η διαφύλαξη της Υγείας του ασθενούς, επιτυγχάνεται με τη συνεργασία όλων των ειδικοτήτων, στο τομέα που η κάθε ειδικότητα μπορεί. Ο ρόλος του Επισκέπτη Υγείας είναι συναφής αλλά διαφορετικός από αυτό του Νοσηλευτή και αυτό θέλουμε να διαφυλάξουμε όλοι ως υπεύθυνοι και ευσυνείδητοι Επαγγελματίες Υγείας.
Εργαζόμενη επισκέπτρια Υγείας

Ενάντια στη μαύρη εργασία

Με τους νόμους 2527/97 και 2190/94 «καθιερώθηκαν» τα συνεργεία στο δημόσιο με πρόσχημα την εξοικονόμηση πόρων και την αποτελεσματικότητα. Ήταν αποτέλεσμα της πίεσης για απελευθέρωση της αγοράς, που θεωρούμενη πιο αποτελεσματική, πήρε δώρο ένα μεγάλο φιλέτο από το δημόσιο, που προσπαθούσαν από τότε να μειώσουν. Γιατί το δημόσιο στις αρχές του ’80 ήταν η εγγύηση της ασφάλειας στις εργασιακές σχέσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα (έλεγχοι, ακόμα και με παρεμβάσεις στην αγορά με «κοινωνικοποιήσεις». Σήμερα βλέπουμε ότι οι επιθέσεις του παρελθόντος στρώνουν το δρόμο για τις σημερινές: Έλεγχος δημοσίου μηδενικός, ιδιωτικοποίηση αφήνει κέρδος σε κάποιους και έλλειψη υπηρεσιών (στην υγεία π.χ.) για άλλους (η ποιότητα-ISO- είναι περασμένης εποχής και μόνο για το δημόσιο και μεγάλους πελάτες, δεν εξετάζει τις εργασιακές σχέσεις και πιέζει μόνο για αποτελεσματική ηγεσία, όταν στο δημόσιο η ηγεσία είναι οι «κουμπάροι»). Στα εργατικά δικαιώματα η υποχώρηση είναι μεγάλη, αφού τα πάντα έχουν αφεθεί χωρίς έλεγχο και η κατακράτηση μισθών και οι αυθαιρεσίες σε ωράρια και ασφάλιση νομιμοποιημένες από το δίκαιο του ισχυρότερου αφεντικού, όσο εμείς δεν κινητοποιούμαστε…
Στο ΑΤΤΙΚΟ νοσοκομείο, που είναι καινούργιο, δεν προβλέφτηκαν από την αρχή προσλήψεις προσωπικού για καθαριότητα, σίτιση και φύλαξη, με αποτέλεσμα να δοθούν όλα αυτά σε υπεργολάβους. Όμως λόγω του ότι είμαστε και «πανεπιστημιακό νοσοκομείο» αυξήθηκαν και από το Πανεπιστήμιο οι συνάδελφοι, που προσλήφθηκαν δήθεν για ερευνητικό έργο με συμβάσεις έργου αλλά καλύπτουν τις ελλείψεις που προκαλεί η πολιτική «για κάθε 2 που φεύγουν στη σύνταξη προσλαμβάνεται 1».Όλοι αυτοί οι συνάδελφοι δουλεύουν σε χειρότερες συνθήκες, αφού ο έλεγχος της πληρωμής τους δεν γίνεται ανεξάρτητα (απλά υπογράφουν χαρτιά), η πληρωμή καθυστερεί σχεδόν πάντα και το ωράριο παραβιάζεται, ιδιαίτερα για τους (υποχρεωτικά) ελεύθερους επαγγελματίες (μπλοκάκηδες με ΤΕΒΕ)..
Στις συνελεύσεις του σωματείου μας, που οργανώθηκαν στη διάρκεια των κινητοποιήσεών μας από το περασμένο καλοκαίρι, αποφασίστηκε ότι θέλουμε να ξαναενεργοποιήσουμε τα παλιά αιτήματα της ΑΔΕΔΥ και της ΠΟΕΔΗΝ για μόνιμους υπαλλήλους και όχι συνεργεία, όπως και την εγγραφή προσωπικού που δουλεύει μαζί μας καθημερινά, όπως οι καθαρίστριες, στο σωματείο μας. Αυτό πρέπει να πιέσει, μαζί με άλλα σωματεία, την Ομοσπονδία για αντίστοιχες αποφάσεις και αγώνα για προσλήψεις (με δύναμη και αποφασιστικότητα, ώστε να μην έχουμε απολύσεις αλλά μόνο νίκες σε αυτή τη μάχη), όπως ήδη συνεχίζουμε (από αρχές Απρίλη πάμε για Συνέλευση με αιτήματα προσλήψεις αλλά και συγχώνευση κλινικών, αφού δεν φτάνει το προσωπικό).
διοικητικός νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ-ΕΚΤΡΩΜΑ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ-
ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 2/4

Στο γενικό συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ στις 4/3 αναγνωρίστηκε κατά πλειοψηφία το νομοθέτημα Αβραμόπουλου ως κλαδική σύμβαση των νοσοκομειακών γιατρών. Μετά από ένα τρίμηνο παζαριών με το υπουργείο, σφαξίματος της σύμβασης της 1/12/08 και δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων των γιατρών σε όλη τη χώρα, το προεδρείο ΔΗΚΝΙ-ΠΑΣΚ με την ‘ανέλπιστη’ συναίνεση της ΑΕΓ(ΣΥΝ) Αθήνας επιχείρησε να βάλει τέλος στην ανταρσία στα νοσοκομεία, αποδεχόμενο την τελική πρόταση ως συλλογική σύμβαση. Παρά τις δυναμικές παρεμβάσεις εκπροσώπων τοπικών ενώσεων και των παρατάξεων ΝΥΣΤΕΡΙ και ΑΡΣΙ για την απόρριψη του εκτρώματος και τη συνέχιση της σύγκρουσης με το υπουργείο, υπερψηφίστηκε το πλαίσιο της ΑΕΓ Αθήνας που κατέθεσε συνδικαλιστής του ΣΥΝ από τον Ευαγγελισμό και στηρίχτηκε με ανακούφιση από Τσούκαλο-Λαοπόδη.

Το τροποποιημένο νομοθέτημα ‘έκανε γαργάρα’ τις 2500 προσλήψεις για το 2010, αφήνει σε εκκρεμότητα την πληρωμή των εφημεριών για συναδέλφους που υπερβαίνουν το πλαφόν του αρεοπαγίτη και καταργεί τη δημοκρατική και επιστημονική εξέλιξη, καθιερώνοντας 4 βαθμίδες ειδικών, με ισόβιους συντονιστές διευθυντές διορισμένους από τη διοίκηση και το κράτος.

Παράλληλα με το παράθυρο του 20% των προσλήψεων, γαλάζια στελέχη του ιδιωτικού τομέα (καμάρι του Αβραμόπουλου) θα μπορούν να μεταπηδήσουν στη διεύθυνση κλινικών του ΕΣΥ, κάτω από την αυστηρή εποπτεία του κράτους στα συμβούλια κρίσης και τα συμβούλια προσλήψεων. Οι αρχικές αυξήσεις πετσοκόφτηκαν, ενώ δεν καθιερώθηκε το αφορολόγητο για των άνω των 4 και 6 εφημεριών για ειδικούς και ειδικευόμενους αντίστοιχα. Αντίστοιχα οι προσλήψεις 5500 νοσηλευτών παραπέμφθηκαν στους καλένδες της 3ετίας.

Είναι προφανές πως ό,τι θετικό κατοχυρώθηκε στο νόμο προέκυψε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις των νοσοκομειακών γιατρών, που συγκρότησαν ένα νέο κίνημα για δημόσια και δωρεάν υγεία, κόντρα στις επιθέσεις και της περικοπές της κυβέρνησης. Και θα χρειαστεί να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο για να διασφαλίσουμε τις αυξήσεις, τις άμεσες προσλήψεις στα νοσοκομεία και τα Κ.Υ και να αποτρέψουμε τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της υγείας, συντονισμένοι με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο ΕΣΥ.

Σε αυτό πνεύμα το ΝΥΣΤΕΡΙ απέρριψε το νόμο Αβραμόπουλου, πρότεινε συνέχεια των κινητοποιήσεων και συμμετοχή στην απεργία στις 2/4 της ΓΣΕΕ, κατεβάζοντας κοινό πλαίσιο με την ΑΡΣΙ.

Για ακόμη μια φορά φανερά προβληματική αποδείχτηκε η στάση της κοινοβουλευτικής αριστεράς. Η ΑΕΓ(ΣΥΝ) ακόμη και την τελική στιγμή αναγνώριζε "θετικά και αρνητικά" στο νόμο, ενώ στις κρίσιμες καμπές των κινητοποιήσεων στάθηκε στα δεξιά του κόσμου και πίσω από τις διαθέσεις του – κλείσιμο των κινητοποιήσεων το Νοέμβρη, υποχώρηση από τις αποφάσεις του συνεδρίου, κόντρα στις προτάσεις για κλιμάκωση με απεργίες διαρκείας ( βλ. ΕΝΙΘ), ενώ η "ρεαλιστική" πτέρυγα έτρεξε να δώσει σωσίβιο στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και το υπουργείο.

Από την άλλη η ΔΗΠΑΚ(ΚΚΕ), μακριά από το κίνημα και τις κινητοποιήσεις, επέμεινε στη γραμμή "εμείς σας τα λέγαμε" και "αγώνας γίνεται μόνο με το πλαίσιό μας", κηρύττοντας την παθητικότητα, την ηττοπάθεια των αγώνων, πρακτικές που μόνο βοήθεια προσφέρουν στη στριμωγμένη κυβέρνηση του Καραμανλή.

Το επόμενο διάστημα οι μάχες είναι κρίσιμες μπροστά στην κρίση του καπιταλισμού και τις αντεργατικές επιθέσεις. Την ίδια ώρα που ο Καραμανλής καλύπτει τις "μαύρες τρύπες" των τραπεζών και των κερδοσκόπων της αγοράς με πακέτα δις ευρώ, προετοιμάζει απολύσεις και κλεισίματα, περικοπές δαπανών και τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων, το κίνημα των νοσοκομειακών Γιατρών απέδειξε ότι οι εργαζόμενοι έχουμε ένα άλλο σχέδιο- διεκδικούμε τον πλούτο από τις σπατάλες των καπιταλιστών και των εξοπλισμών για τις δικές μας ανάγκες εδώ και τώρα. Είναι μάχες που ήδη έχουν ξεκινήσει και χρειάζεται να τις οργανώσουμε και να τις κλιμακώσουμε. Για αυτό μια νέα αντικαπιταλιστική αριστερά είναι αναγκαία όσο ποτέ και στο χώρο της υγείας, κόντρα στους κοινοβουλευτικούς συμβιβασμούς και την ηττοπάθεια. Καιρός να τη δυναμώσουμε.

ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ - 25 Φλεβάρη ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΔΕΔΥ -Συγκέντρωση Πλ. Κλαυθμώνος 11πμ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ
ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ

Η οργή των γιατρών ξεχειλίζει. Η μαζική συμμετοχή τους στην απεργία την προηγούμενη βδομάδα έδωσε το καλύτερο μήνυμα για την συνέχεια του αγώνα και την καλύτερη απάντηση στην κοροϊδία του Αβραμόπουλου πού έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Η κατάθεση της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στη βουλή διέλυσε κάθε αυταπάτη για τα σχέδια της κυβέρνησης. Πίσω από τις διακηρύξεις για το «τέλος στις μεγάλες εκκρεμότητες του χώρου της υγείας», η πραγματικότητα είναι ότι ο Αβραμόπουλος όχι μόνο εξαπατά τους γιατρούς με την αθέτηση της υπογραφής του, αλλά μπλοκάροντας τώρα κάθε δυνατότητα για πραγματική αναβάθμιση του

ΕΣΥ ανοίγει το δρόμο για τις μελλοντικές επιθέσεις στη δημόσια υγεία.

Και δεν είναι μόνο οι προθέσεις του Αβραμόπουλου. Το τριετές πρόγραμμα σταθεροποίησης της κυβέρνησης βάζει στόχο, μισθούς, συντάξεις, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις δουλειές μας. Ετοιμάζει νέο γύρο περικοπών για το δημόσιο νοσοκομείο και το υπό κατάρρευση ΕΣΥ.

Την ίδια ώρα που 12 δις από τον προυπολογισμό πηγαίνουν φέτος για τους τόκους των τοκογλύφων - τραπεζών και ακόμα περισσότερα δισεκατομμύρια θα καταλήξουν στους Αποστολόπουλους, στους εξοπλισμούς και στους τραπεζίτες. Και έχουν το θράσος να λένε ότι δεν υπάρχουν λεφτά για τους γιατρούς και το ΕΣΥ.

Αυτό που προσπαθούν είναι να φορτώσουν τα βάρη της δικιάς τους κρίσης στις πλάτες μας. Και για αυτό καταφεύγουν στην καταστολή στέλνοντας τα ΜΑΤ στη νεολαία, τους αγρότες και τους εργαζόμενους, αλλά και στην ωμή αθέτηση συμφωνίας όπως κάνει τώρα ο Αβραμόπουλος κηρύσσοντας ουσιαστικά τον πόλεμο στους νοσοκομειακούς γιατρούς.

Η 48ωρη πανελλαδική απεργία της ΟΕΝΓΕ και η 3ημερη της ΕΙΝΑΠ είναι το επόμενο βήμα και δείχνει την διάθεση και τις πιέσεις που βάζουν οι χιλιάδες γιατροί της βάσης μέσα στα νοσοκομεία.

Τώρα είναι η ώρα να πιάσουμε το νήμα του αγώνα και να μετατρέψουμε την οργή μας σε ανυποχώρητο κίνημα διαρκείας σε όλα τα νοσοκομεία. Ανεξάρτητα αν οι απατεώνες της κυβέρνησης ψηφίσουν την δικιά τους σύμβαση χρειάζεται να συνεχίσουμε μέχρι τη νίκη, που είναι η ψήφιση της σύμβασης όπως αυτή υπογράφτηκε ανοίγοντας έτσι το δρόμο για να επιβάλουμε και τη γρήγορη εφαρμογή της. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αν δεχτούμε τώρα την «κλοπή» δεν θα ξαναπροσπαθήσουν πολύ σύντομα να πάρουν πίσω ό,τι θα έχει απομείνει από τη σύμβαση.

Να προχωρήσουμε τώρα σε ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, κλείνοντας τα τακτικά χειρουργεία, τα εξωτερικά ιατρεία και αναστέλλοντας κάθε προγραμματισμένη εισαγωγή, ραντεβού η εξέταση, μπλοκάροντας έτσι συνολικά τη λειτουργία των νοσοκομείων.

Απέναντι σε κάθε προσπάθεια εκβιασμού, εκφοβισμού και ποινικοποίησης να απαντήσουμε με τη συλλογική μας δράση. Ταυτόχρονα χρειάζεται καθημερινό πρόγραμμα κινητοποιήσεων με συγκεντρώσεις στις πύλες, πορείες, συνελεύσεις, περιοδείες, ενημέρωση των ασθενών.

Η συγκρότηση απεργιακών επιτροπών σε κάθε νοσοκομείο είναι ζωτικής σημασίας για έναν αποφασιστικό αγώνα διαρκείας. Για την ενημέρωση, την περιφρούρηση και τον έλεγχο του προσωπικού ασφαλείας. Ταυτόχρονα χρειάζεται η συγκρότηση απεργιακού ταμείου και ο συντονισμός των νοσοκομείων σε κάθε πόλη και πανελλαδικά, να συγκροτηθεί και πάλι ένα πανελλαδικό συντονιστικό και να αποφασιστούν πανελλαδικά συλλαλητήρια.

Εξίσου σημαντικό είναι να έχουμε τη συμπαράσταση και να συντονιστούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, αλλά και με όλους τους εργαζόμενους που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λιτότητα. Το πρώτο βήμα είναι η μαζική συμμετοχή μας με τα πανό των νοσοκομείων μας στην απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 25 Φλεβάρη. Ολοι μαζί σχολεία, δήμοι, νοσοκομεία σε απεργία, μπορούμε να χτίσουμε ένα πλατύ μέτωπο που θα δώσει στην κυβέρνηση των απατεώνων την απάντηση που της αξίζει. Συνεχίζουμε μέχρι την νίκη.

ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΡΟΪΔΕΨΟΥΝ!

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΥ
• ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ
• ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
• ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
Η κοροϊδία του Αβραμόπουλου έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Η κατάθεση της Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στη βουλή διέλυσε κάθε αυταπάτη για τα σχέδια της κυβέρνησης. Οι "αυξήσεις" είναι μειωμένες κατά ~50€ στους ειδικευόμενους και ~100€ στους Διευθυντές, δεν γίνεται αναφορά στο αφορολόγητο των άνω των 4 εφημεριών, δεν αναφέρεται ότι η σύμβαση είναι ετήσια και λήγει στις 31/12/2009. Αυτό σημαίνει ότι δεν προκύπτει και η συμφωνημένη νέα διαπραγμάτευση του μισθολογίου και της επόμενης Σύμβασης για το 2010, ενώ δεν υπάρχει αναφορά για τις 2500 προσλήψεις γιατρών (της 2ης φάσης, του 2010). Πίσω από τις διακηρύξεις για το «τέλος στις μεγάλες εκκρεμότητες του χώρου της υγείας», η πραγματικότητα είναι ότι ο Αβραμόπουλος όχι μόνο εξαπατά τους γιατρούς με την αθέτηση της υπογραφής του, αλλά μπλοκάροντας τώρα κάθε δυνατότητα για πραγματική αναβάθμιση του ΕΣΥ ανοίγει το δρόμο για τις μελλοντικές επιθέσεις στη δημόσια υγεία .
Kαι δεν είναι μόνο ο Αβραμόπουλος. Το τριετές πρόγραμμα σταθεροποίησης της κυβέρνησης (δηλαδή πάγωμα προσλήψεων, περικοπές σε υγεία και παιδεία, μηδενικές αυξήσεις και ιδιωτικοποιήσεις) είναι μια ομολογία αποτυχίας αλλά και μια κήρυξη πολέμου στους εργαζόμενους και στο κράτος πρόνοιας. Αυτό που προσπαθούν είναι να φορτώσουν τα βάρη της δικιάς τους κρίσης στις πλάτες μας. Και για αυτό καταφεύγουν στην καταστολή στέλνοντας τα ΜΑΤ στη νεολαία, τους αγρότες και τους εργαζόμενους, αλλά και στην ωμή αθέτηση συμφωνίας όπως κάνει τώρα ο Αβραμόπουλος κηρύσσοντας ουσιαστικά τον πόλεμο στους νοσοκομειακούς γιατρούς.
Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Αυτός που ανάγκασε τον Αβραμόπουλο να υποσχεθεί την υλοποίηση έστω και ενός μέρους των αιτημάτων μας δεν ήταν άλλος από το κίνημα των νοσοκομειακών γιατρών, που με τη μαζικότητα και την αποφασιστικότητά του στρίμωξε το υπουργείο. Η αναστολή των κινητοποιήσεων το Νοέμβρη τους έδωσε τη δυνατότητα να κερδίσουν χρόνο και να επιχειρούν τώρα να περάσουν στην αντεπίθεση. Τώρα είναι η ώρα να πιάσουμε το νήμα του αγώνα και να μετατρέψουμε την οργή μας σε ανυποχώρητο κίνημα διαρκείας σε όλα τα νοσοκομεία. Έναν αγώνα μέχρι τη νίκη που είναι η ψήφιση της σύμβασης όπως αυτή υπογράφτηκε ανοίγοντας έτσι το δρόμο για να επιβάλουμε και τη γρήγορη εφαρμογή της. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη ότι αν δεχτούμε τώρα την «κλοπή» δεν θα ξαναπροσπαθήσουν πολύ σύντομα να πάρουν πίσω ό,τι θα έχει απομείνει από τη σύμβαση.
Είναι η ώρα της κλιμάκωσης. Το πρώτο βήμα είναι η εφαρμογή των προγραμμάτων εφημεριών, όπως μαζικά κατατέθηκαν και πάλι, για να κάνουμε πράξη το εφημεριακό κραχ. Το δεύτερο και πιο αποφασιστικό βήμα είναι η απεργιακή κλιμάκωση. Η 48ωρη απεργία της ΟΕΝΓΕ (12 και 13/2) είναι η αρχή. Να τη μετατρέψουμε σε ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ κλείνοντας τα τακτικά χειρουργεία, τα εξωτερικά ιατρεία και αναστέλλοντας κάθε προγραμματισμένη εισαγωγή, ραντεβού η εξέταση, μπλοκάροντας έτσι συνολικά τη λειτουργία των νοσοκομείων. Απέναντι σε κάθε προσπάθεια εκβιασμού, εκφοβισμού και ποινικοποίησης να απαντήσουμε με τη συλλογική μας δράση. Ταυτόχρονα χρειάζεται καθημερινό πρόγραμμα κινητοποιήσεων με συγκεντρώσεις στις πύλες, πορείες, συνελεύσεις, περιοδείες, ενημέρωση των ασθενών.
Απαραίτητη είναι η οργάνωση από τα κάτω και ο συντονισμός. Η συγκρότηση απεργιακών επιτροπών σε κάθε νοσοκομείο είναι ζωτικής σημασίας για την ενημέρωση, την περιφρούρηση και τον έλεγχο του προσωπικού ασφαλείας. Ταυτόχρονα χρειάζεται ο συντονισμός των νοσοκομείων σε κάθε πόλη και πανελλαδικά, να συγκροτηθεί και πάλι ένα πανελλαδικό συντονιστικό και να αποφασιστεί πανελλαδικό συλλαλητήριο. Εξίσου σημαντικό είναι να έχουμε τη συμπαράσταση και να συντονιστούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στα νοσοκομεία αλλά και με όλους τους εργαζόμενους που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λιτότητα. Μπορούμε να χτίσουμε ένα πλατύ μέτωπο που θα δώσει στην κυβέρνηση των απατεώνων την απάντηση που της αξίζει.